Wzorzec - Siberian husky

  Wygląd Ogólny

Husky to pies roboczy, średniego wzrostu o żywym i lekkim ruchu. Ma swobodne i eleganckie chody. Tułów jest umiarkowanie zwarty, obficie pokryty włosem. Uszy proste i mocno owłosione. Ogon wskazuje na jego nordyckie pochodzenie. Jego charakterystyczny krok jest jednolity i wyraźnie łatwy. Doskonale spełniają funkcje psa pociągowego, ciągnąć lekkie ładunki z umiarkowana prędkością na długich dystansach. Proporcje i kształt tułowia zdradzają fundamentalna równowagę siły, prędkości i wytrzymałości. Psy maja samcza budowę, ale nigdy nie są grubych kształtów. Suki są samicze, ale bez słabości w budowie. Husky w dobrej kondycji, o zwartej, dobrze rozwiniętej muskulaturze nie ma zbędnych kilogramów. 
Głowa
Czaszka: - średniej wielkości
- proporcjonalna do tułowia 
- wierzchołek lekko zaokrąglony 
- zwęża się stopniowo od najszerszego punktu do oczuWady: *głowa ciężka lub bez wdzięku
*głowa zbyt delikatnie wyrzeźbiona. 
Kufa: - średniej długości
- odległość od wierzchołka nosa do stopu jest równa odległości od stopu do guza policznego
- stop dobrze zaznaczony
- grzbiet nosa prosty od spodu do jego wierzchołka
- średniej szerokości
- zwęża się stopniowo w stronę wierzchołka nosa
- koniec kufy nie jest ani szpiczasty, ani kwadratowy
- wargi dobrze pigmentowane i dokładnie przylegające
- zgryz nożycowy. Wady: *kufa zbyt "gwiazdkowata" lub zbyt gruba
*zbyt krótka lub zbyt długa
*stop niedostateczny
*zgryz inny niż nożycowy. 
Uszy: - średniej wielkości
- trójkątne
- wysoko osadzone
- zbliżone do siebie
- grube i obficie porośnięte włosem
- lekko łukowate w tylniej części
- prosto noszone
- koniec ucha lekko zaokrąglony i stoi prosto do góry. Wady: *uszy zbyt duże w stosunku do głowy
*zbyt szeroko rozstawione
*niedość prosto noszone. 
Oczy: - migdałowe
- średnio rozstawione
- osadzone lekko skośnie
- spojrzenie żywe, ale przyjacielskie i ciekawe
- kolor: wszystkie odcienie brązowego, niebieskiego, zielonego, w tym różnobarwne (np. jedno brązowe, drugie niebieskie i z naleciałościami na oku innej barwy). Wady: *osadzone zbyt ukośnie lub zbyt blisko. 
Wierzchołek nosa: - czarny u psów szarych, płowych lub czarnych
- koloru wątrobianego u psów maści rudej (miedzianej)
- cielisty u psów całkiem białych
- z różowymi pręgami (tzw. nos śniegowy) jest dopuszczalny. 
Tułów
Szyja: - średniej długości
- wysklepiona i noszona dumnie (wzniesiona, gdy pies stoi)
- w kłusie szyja opuszcza się, tak że głowa noszona jest lekko do przodu. Wady: 
*zbyt krotka, 
*zbyt gruba, 
*zbyt długa. 
Łopatki: - ukośna i tworzy z podłożem kat ok. 45 stopni
- ramie ukośne i lekko wyciągnięte ku tyłowi od stawu barkowego do łokcia, nigdy nie jest prostopadle do ziemi
- mięśnie i ścięgna łącza łopatkę z klatką piersiową, mocne i dobrze rozwinięte. Wady: *łopatka prosta, 
*łopatka źle związana. 
Klatka piersiowa: - głęboka i mocna, ale niezbyt szeroka
- najniższy punkt znajduje się na poziomie łokcia
- żebra dobrze wysklepione poczynając od kręgosłupa, ale spłaszczone na bokach, aby zapewnić swobodę ruchów. Wady: *zbyt szeroka
*żebra beczkowate, zbyt płaskie lub zbyt słabe. 
Grzbiet: - prosty i mocny, 
- linia górna pozioma od kłębu do zadu
- średniej długości, ani krotki, ani niedostatecznie związany z powodu zbyt dużej długości
- lędźwie suche, węższe niż klatka piersiowa i lekko uniesione
- zad jest nachylony w stosunku do kręgosłupa, ale nigdy nie jest na tyle spadzisty, by krępował posuw tylniej kończyny
- z profilu, tułów od stawu barkowego do guza kulszowego jest nieco większej długości, niż wysokość w kłębie. Wady: *grzbiet słabo związany,
*słaby, 
*karpiowaty, 
*linia górna spadzista. 
Kończyny
Przednie: -> w pozycji stojącej, oglądany z przodu
- umiarkowanie szeroko rozstawione równolegle i o prawidłowej postawie, 
- łokcie przylegające do tułowia, lecz nie zwrócone ani do wewnątrz ani do zewnątrz
                -> widziane z boku 
- śródręcza lekko ukośne, 

- staw nadgarstkowy mocny, ale giętki
- kościec mocny, lecz nie ciężki
- długość kończyny od łokcia do ziemi jest nieznacznie większa, niż odległość od łokcia do kłębu
- brak wewnętrznych bocznych pazurów dopuszczalne (usuwane przez niektórych hodowców dla uniknięcia ewentualnych kontuzji, zwłaszcza u psów pracujących. Wady: *słabość śródręcza, 
*zbyt ciężki kościec
*przód zbyt szeroki lub zbyt wąski
*łokcie odstające. 
Kończyny tylnie: -> w pozycji stojącej, widziany z tylu
- umiarkowanie szeroko rozstawione
- wzajemnie równoległe
- uda dobrze umięśnione i mocne
- stawy kolanowe dobrze ukątowane, 
- staw skokowy dobrze zarysowany i wąski
- wilcze pazury usunięte. Wady: *kąt stawu kolanowego zbyt rozwarty, 
*krowia postawa stawów skokowych, 
*zad zbyt wąski lub zbyt szeroki. 
Łapy: - kształtu owalnego, ale nie wydłużone,
- średniej wielkości, 
- zwarte i dobrze owłosione pomiędzy palcami i opuszkami,
- opuszki twarde i grube,
- w pozycji naturalnej nie powinny być zwrócone ani na zewnątrz, ani do wewnątrz. Wady: *zbyt duże lub bez wdzięku, 
*zbyt małe lub delikatne, 
*zwrócone na zewnątrz lub do wewnątrz, *palce miękkie i luźne.

OGON - dobrze owłosiony w kształcie lisiej kity, 
- osadzony powyżej linii grzbietu 
- noszony nad grzbietem w kształcie wdzięcznego sierpowatego łuku (gdy pies ma napiętą uwagę) lub opuszczony,
- wysoko noszony, nie może być zakręcony na bok i nie płasko zarzucony na grzbiet
- podczas pracy lub odpoczynku opuszczony jest normalnie u husky
- włos na ogonie średniej długości, w przybliżeniu tą samą długość na górze, bokach, i spodzie ogona, nadając wygląd okrągłej kityWady: *ogon zarzucony na grzbiet lub bardzo zakręcony,
*osadzony zbyt nisko lub zbyt wysoko, ze zbyt obfitym pióropuszem. 
CHODY - krok regularny i wyraźnie łatwy
- krok szybki i lekki, 
- na ringu prowadzenie na luźnej smyczy, umiarkowanie szybkim krokiem, by mógł pokazać dobry zasięg ruchu przednich kończyn i mocny posów tylnych.
-> widziany z przodu nie zostawia pojedynczego śladu. Przy wzroście szybkości kończyny nachylają się do wewnątrz, tak że ślady pozostają w osi długiej ciała. Gdy ślady się zbliżają, kończyny przednie i tylne wyrzucane są prosto do przodu i ani łokcie, ani kolana nie są skręcone na zewnątrz ani do wewnątrz. 
- kończyna tylna przemieszczana jest w ślad kończyny przedniej z tej samej strony
- w akcji linia górna pozostaje zwarta i pozioma. Wady: *krok skrócony, podrygujący, 
*chody toczące, 
*krzyżowanie kończyny, "krok kraba". 

Szata
- włos jest dwojakiego rodzaju, średniej długości, sprawia wrażenie obfitego, ale nigdy nie jest tak długi, aby przesłaniał wyraźny rysunek linii psa. - podszerstek jest miękki i gesty, wystarczającej długości, aby podtrzymać włos okrywowy
- włos okrywowy jest prosty i nieco leżący, nigdy nie jest twardy ani osadzony, sztywno sterczący na tułowiu
- brak podszerstka podczas linienia jest normalny
- dozwolone wyrównywanie wąsów i włosów pomiędzy palcami, aby nadać psu wygląd bardziej wypielęgnowany. (Zabiegi toaletowe na włosie w każdej innej okolicy ciała powinno być ostro karane - przy ocenie). Wady: *długi, 
*twardy lub kosmaty, 
*struktura zbyt twarda lub zbyt jedwabista. 

Maść
- wszystkie kolory: od czarnego do czysto białego. 
- różne znaczenia na głowie, o typowych motywach, nie występujące w innych rasach. 

Charakter
- łagodny i miły,
- czujny i socjalny (towarzyski)
- brak instynktu posiadania właściwego psom stróżującym, 
- wyjątkowo ufny w stosunku do obcych, 
- nie jest agresywny wobec innych psów (wyjątek ustawianie się w chierarchi stada)
- dorosły pies zachowuje się z godnością i z rezerwą
- inteligencja, łagodność oraz chęć przypodobania się sprawiają, że jest on przyjemnym towarzyszem i pracownikiem pełnym dobrej woli. 

Wymiary
Wysokość: - w kłębie: psy 21 do 23i1/2 cala (53.5 - 60 cm) suki 20 - 22 cale (50.5 - 56 cm) Ciężar:- ciężar proporcjonalny do wzrostu. 
Wymieniony wzrost stanowi limity ekstremalne, bez preferencji w kierunku jednej lub drugiej krańcowości. Dyskwalifikuje: wzrost ponad 23.5 cala u psa i 22 cale u suki. 

Podsumowanie
Najważniejsze cechy charakterystyczne dla tej rasy:
- średni wzrost,
- średni kościec,
- harmonijne proporcje, 
- łatwość i swoboda ruchu, 
- prawidłowa szata, 
- ładna głowa i uszy, 
- prawidłowy ogon
- wrodzona dobroć. Wszelka przesada w kośćcu i ciężarze, nieprawidłowy wykrok, włos długi i twardy powinien obniżać ocenę. Husky nigdy nie powinien mieć wyglądu ciężkiego i grubego, przypominającego ciężkie zwierze pociągowe. Nie powinien być wrażliwy i delikatny jak zwierzęta do wyścigów na krótkich dystansach. Obydwoje płci u husky sprawiają wrażenie zdolnych do dużej wytrwałości. Poza w/w. wadami wyraźne wady budowy morfologicznej wspólne dla wszystkich ras powinny być oceniane tak, jak u innych ras ( należy ich unikać), aczkolwiek nie są powyżej wymienione. 
DYSKWALIFIKACJA psy powyżej 23.5 cala
suki powyżej 22 cali
brak jądra u samców (powinny być oba wyraźne i normalne, całkowicie opuszczone do moszny).